De afgelopen winter was er veel lijden in Albanië. Door de mislukte oogsten,  torenhoge graanprijzen, zaten veel families letterlijk aan de grond. Dankzij het broodproject, konden wij, door het gratis verstrekken van brood, het leven van heel veel kinderen en ouderen in dit gebied wat dragelijker maken. De meeste kinderen komen uit gezinnen die straatarm zijn, maar er zijn ook gezinnen waarvan de vaders zwaar alcoholist zijn en de kinderen juist om die reden brood ontvangen omdat er niet voor hen gezorgd wordt.

Wekelijks verwerken we 360 kg meel tot 720 broden, daarvan eten 300 kinderen en ouderen binnen 55 gezinnen. Dagelijks wordt er een route gereden van 28 km om de broden op de plaats van bestemming te krijgen. Om eerlijk te zijn verveelt dit nooit en blijft het iedere dag uitzien naar ontmoeting, breken en delen. Zien is omzien naar mensen om ons heen, maar alleen vanuit een gevoel van respect en gelijkwaardigheid. Zien is verder kijken dan de ogen reiken, zien met het hart. Als wij onderweg zijn, op reis gaan naar mensen, met onze woorden van troost met onze handen vol hoop, en een lekker warm brood, telkenmale op weg richting horizon, zullen wij de levende Christus zien en ontmoeten. En hij zal telkenmale zeggen: ”Sta op, verrijs, ga met mij mee, er is nog genoeg te doen, er zijn nog meer broden te bakken en te delen”.

Door ernstige ziekte in het verleden zijn wij veel meer gaan beseffen hoe kostbaar het leven is. De tijd tussen geboorte en dood is kort. Het kan ons tot bezinning brengen dat wij kostbaar om moeten gaan met de levenstijd, of leef tijd die wij krijgen. Voor veel mensen blijken angst voor lijden spelbrekers in die levenstijd. Als mensheid tezamen weten we maar moeilijk raad met lijden en sterven, blijven levensvragen onbeantwoord. Maar juist daar waar niemand een antwoord heeft, is het wellicht goed om de innerlijke stilte te zoeken, en te proberen te luisteren of God zijn stem wil laten horen. Vaak zal hij ons herinneren aan het leven van Jezus. Een leven wat zeer kort was maar, onze wereldgeschiedenis heeft getekend tot op de dag van vandaag. Wat was zijn aantrekkingskracht? Zijn woorden, zijn daden? Of was het de combinatie van die twee, juist de woorden ómzetten in daden. De manier waarop Jezus in het leven stond blijkt ook in deze tijd nog steeds uniek te zijn. Want als alle gelovigen op deze wereld, en dat zijn er veel, zijn voorbeeld zouden nemen in daden, dan zou het een paradijs zijn! Woorden hebben alleen kracht als ze worden omgezet in daden van liefde. Want anders vliegen zij weg als pluisjes in de wind!

Juist dóór zijn daden kreeg ook Jezus te maken met lijden en dood. Door zijn optreden naar buiten toe nam hij een risico. Want wie wind zaait, zal zeer vaak storm oogsten. En in die storm, tijdens die ontberingen, zwevend boven de grond van de aarde, genageld aan een kruis, moest hij blijven geloven dat het juiste was gedaan, dat volbracht was wat moest gebeuren. “Neem je kruis op, en volg mij”; vraagt Jezus. Onderweg zullen we het kruis omtimmeren tot werkgerij, zodat wij onze woorden kunnen omzetten in daden. Want als wij samen de kruisen dragen maken wij onze leef tijd dragelijk. Daarin ligt de belofte en hoop van de verrijzenis.